
"Αυτός που ασκεί την εξουσία χρησιμοποιώντας βία ή εξαναγκασμό, οδηγείται στην καταστροφή.
Μια μέρα ο λαός τον εγκαταλείπει.."
Ίμπν Χαλντούν, 14ος αι μ.X.
..ιδίως όταν αυτός ο κάποιος είναι και εξαρτημένος, π.χ. με δημοσιονομικές προσαρμογές ("εσωτερική υποτίμηση", "ελεγχόμενο ντιφόλτ", "στοχευμένη ανάκαμψη", και λοιπές κουλές συλλήψεις, άκρατης αυτοκαταστροφής), κουρέματα (όχι χρέους, αλλά ..αξιοπιστίας!), με μνημόνια/memoranda (ακαρπίας, υποτέλειας, και εκποιήσεως), με ενέσεις ρευστότητας/δόσεις (φορτωμένες με πανωτόκια) και με λοιπά κακοδαιμονικά, που οδηγούν σε στασιμότητα -> συρρίκνωση -> μιζέρια, ό,τι χειρότερο για την αυθόρμητη λειτουργία (και ..αυτορύθμιση) της Οικονομίας. Το πρεζόνι κανείς δεν το χωνεύει, γιατί μεταξύ των άλλων κάνει τα πάντα για να κερδίσει τη δόση του. Όσο για το δοσατζή, ως γνωστόν τοις πάσι δεν σώζει: απειλεί, εκβιάζει, σπάει κόκκαλα, καταστρέφει χειρότερα!
Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι οι κυβερνήτες της Ελλάδας, που μετέτρεψαν τη χώρα σε δημοσιονομικό πρεζόνι (εξαρτώμενο από την "ελεημοσύνη" της Τρόικας), δρουν κοντόφθαλμα ακόμα και για το δικό τους το ιδιωτικό (their idiotic) συμφέρον, αφού το σπιράλ υποτίμησης & μη-αναστρέψιμης ύφεσης, συρρικνώνει το φέουδό τους, άρα και τα κέρδη τους..!

Ο πιο άτιμος από τους δοσατζήδες, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), για χρόνια ο υπονομευτής της Ελληνικής Ευημερίας (με περιορισμούς στις Εξαγωγές, με ασύμφορο χειρισμό των Εισαγωγών, και με καταστροφικό πατρονάρισμα σε σφριγηλούς τομείς όπως η Γεωργία, ο Τουρισμός και η Ναυτιλία, και σε υποσχόμενους τομείς όπως ο Ορυκτός Πλούτος), υποστηρίζει τώρα ως πανάκεια τη σμίκρυνση του Κράτους, στα πλαίσια της ολέθριας και δήθεν ελεγχόμενης Εσωτερικής Πτώχευσης. Βέβαια αυτή η Ευρώπη δεν μετράει για τίποτα πια.
Για πολλά χρόνια (προ και μετά Ευρώ), η ΕΕ παρουσίαζε δογματική εμμονή για την αέναη, όσο και στείρα, αντιμετώπιση του Πληθωρισμού στις χώρες-μέλη. Επίσης, ενθάρρυνε την αποδόμηση της Παραγωγικότητας του Πρωτογενούς Τομέα (Γεωργία και Πρώτες Ύλες), με πρόσχημα τη στόχευση για μακροπρόθεσμη αύξηση της Παραγωγικότητας Υπηρεσιών (π.χ Τουρισμός, Καινοτόμες Τεχνολογίες και HighTech).
Παράλληλα όμως, η ΕΕ/Γερμανία στραγγάλιζε τις οικονομίες των κρατών-μελών, π.χ. με περιορισμούς Εξαγωγών, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε Εμπορικά Ελλείμματα. Βέβαια, πρότυπες κατ'άλλα, χώρες είχαν σκαρφιστεί τρόπους παράκαμψης αυτών των ολέθριων κανονισμών της Ευρωζώνης και της παγίδας του Ευρώ. Π.χ η Γαλλία που διατήρησε το "Υπερπόντιο Φράγκο" σε Ουαλις & Φουτουνα, Νέες Εβρίδες και Γαλλική Πολυνησία, και η Ολλανδία που διατήρησε εκτός Ευρώ, Άγιο Μαρτίνο, Κουρασάο (Αντιλλιανός Χρυσός), Αρούμπα (Αρουμπανό Φλορίνι, συνδεδεμένο με το Δολάριο ΗΠΑ), και Καραϊβικές Κάτω Χώρες (Δολάριο ΗΠΑ). Αλοίμονο στην κουτή Ελλάδα, που αντί να δημιουργήσει κι αυτή αυτόνομο έδαφος, ως ορμητήριο Εξαγωγών /φορολογικό παράδεισο (π.χ. Άθως, Κρήτη, ή -ξέρω γω- ..Μονεμβασιά /Malvazia, όπως και στον Μεσαίωνα), έχασε τον καιρό της -και την περίοδο χάρητος, - με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη μιζαδωρία, τη σπαταλολαγνεία και την κομματική ληστοκρατία.
Τώρα πια η Ευρωπαϊκή Αυτοκρατορία αξιώνει από τις χρεοκοπημένες της επαρχίες αφιλοκερδή, όσο και αυτοκτονική, στήριξη των κατά τόπους χρηματοπιστωτικών συστημάτων, με παράλληλη επιβολή "δημοσιονομικής διόρθωσης (δηλαδή μη αναστρέψιμη μιζέρια, π.χ. με μειώσεις μισθών & συντάξεων, και απολύσεις)", αλλά και πολιτειακής πειθαρχίας (= περιφρόνηση της Λαϊκής Βούλησης).

Η Ελλάς μάλλον δεν θα σωθεί ποτέ από έναν επαναστάτη αμερικάνικης _α π ο τ ε λ ε σ μ α τ ι κ ό τ η τ α ς: π.χ. Ζαπάτα, Γκεβάρα, Κάστρο, Τσάβες, Λούλα, ακόμα και Ρούζβελτ (JFK). Βέβαια, Αμερικάνων διδαχές ακουλουθούμε και τώρα, γιατί Αμερικλάνοι είναι και οι εμπνευστές της Neoliberal Οικονομικής Σχολής, που πρεσβεύει την επιδίωξη κερδοφορίας μέσω της συρρίκνωσης του Κράτους, αλλά και μέσω των ευκαιριών που φέρνουν οι κρίσεις! Αυτό που αποκρύπτεται επιδέξια ακόμα και από την κοινή γνώμη της Αμερικής, είναι η κατάληξη της Neoliberal Αηδίας, πάντα η ίδια ολέθρια απορρύθμιση, κατά την κοινότυπη ρήση: "οι φτωχοί πληθαίνουν και γίνονται φτωχότεροι, ενώ οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι".
Παράδειγμα τρανό από τις μέρες μας και η χρεοποπία της αμερικανικής πολιτείας της Καλιφόρνιας. Ενώ η επίσημη εκδοχή είναι ότι κατέρρευσε λόγω του υψηλού μισθολογίου και της οικτρής παραγωγικότητας του "Δημοσίου Τομέα", η τραγική αλήθεια είναι ότι η Καλιφόρνια εξασφάλιζε "μπιρ παρά" υποδομές και υπηρεσίες ποιότητας, όπως και ένα περιβάλλον απολύτως ανεκτικό προς την φοροδιαφυγή και το θράσος μερικών από τις μεγαλύτερες εταιρίες του κόσμου (βιομηχανία πολεμική, αεροπορική, θεάματος (Hollywood & καζίνα), υψηλής τεχνολογίας (SiliconValey)).
Η διαφθορά είναι ενδημική στις κοινωνίες των ανθρώπων. Έτσι εξηγείται και η συστημική ανεπάρκεια της Κεφαλαιοκρατικής Οικονομίας, που τώρα προκαλεί απανωτές κρίσεις παγκοσμίως, ύστερα από τη νεολιμπεραλ-ηστρική συρρίκνωση των κρατών. Διαχρονικά, είμαστε ζώον άπληστον: ϋber alles ..το κέρδος!
ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΠΑΙΕΙ
ΛΟΓΩ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗΣ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗΣ
Αναζωογόνηση της Επιχειρηματικότητας, ανάσταση της Παραγωγικότητας, και άλλα πολυπόθητα συναφή, δεν μπορούν να γίνουν πραγματικότητα εάν δεν:
- αναπτυχθεί αίσθημα Αισιοδοξίας, μια πάγια επιδίωξη Ευημερίας
- μειωθεί η εχθρικότητα του Κράτους
- μηδενιστεί το ΦΠΑ
- μειωθεί, έως μηδενιστεί, η φορολόγηση των εισοδημάτων και των εμπορικών δραστηριοτήτων
- διασφαλιστεί εκ νέου και με αδιάβλητο τρόπο η αξία της Εργασίας
Είναι σαφές ότι #1, υπ'αριθμόν ένα, numero uno, εχθρός της παρούσης πολιτικής τάξης θεωρείται ότι είναι ο ίδιος ο Λαός, ο κουτός, ζαβός, κοντόφθαλμος παρτάκιας λαουτζίκος που τους θρέφει μέχρι παρούσης. Δεν υπάρχει άλλος αντίπαλος, όπως π.χ. είναι οι Τούρκοι στρατηγοί για τον Ταγίπ Ερντογάν: Αδιαπραγμάτευτα τα περνάν' τα μέτρα τους οι Τροϊκανοί παπατζήδες.

Ο Λαός είναι το μοναδικό εμπόδιο, ο «εχθρός» που πρέπει να χειραγωγείται, να υπερφορολογείται, να πλιατσικολογείται, να παραπληροφορείται, να εξαπατείται, να απειλείται, να εκβιάζεται, να καταστέλλεται, να.., να..., και όλα αυτά δήθεν για να διασφαλίζεται η ...διάσωσή του!?

Ούτε καν επιχειρείται ελάφρυνση των ζημιών στα εισοδήματα των πολιτών, π.χ. με μείωση των φόρων επί καυσίμων.
- Δεν επιδιώκεται συρρίκνωση του Χρέους, αφού αυτό σαφώς και διογκώνεται, ιδίως και στο λόγο του ως προς το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) -το οποίο ΑΕΠ συρρικνώνεται εσκεμμένα και συντεταγμένα.

Ενώ το συνολικό Χρέος ουσιαστικά διογκώνεται με αθέμιτα έως παράνομα μέσα, ψαλιδίστηκε μονάχα το πιο καλοήθες τμήμα του, τα Ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου: Με απόφαση της 26ης-27ης Οκτωβρίου 2011, και με υλοποίηση της 21ης- 22ης Φεβρουαρίου 2012, το Eurogroup επέβαλλε το ξεPSIχισμα της Πιστοληπτικής Ικανότητας της χώρας. Αυτό θα πει ότι θυσιάστηκε η ίδια η υπόληψη της Ελλάδας στις Διεθνείς Αγορές, με ασαφές κέρδος.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΣΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΠΙΣΤΩΤΩΝ
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΤΑΙ:
-
μακροπρόθεσμος στόχος των σωτήρων μας: το να καταστεί η Ελλάδα αποδιοργανωμένη, ανοχύρωτη χώρα άντλησης Πρώτων Υλών, με φθηνό Εργατικό Δυναμικό, μια πλουτοπαραγωγική αποικία αφρικανικού τύπου, ίσωμα..
Προς το παρόν, από «χώρα Υπηρεσιών», που υπήρξε ο υστερόβουλος στόχος που είχε θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) στις κυβερνήσεις Μητσοτάκη - Α. Παπανδρέου - Σημίτη, εσκεμμένα υπονομεύοντας τον Τριτογενή Τομέα, προβάλλεται τώρα, ως μακρόπνοος στόχος για την Ελλάδα του αύριο, η «επιστροφή στην επαρχία», και στη Γεωργία, με πινελιές από Πράσινη Ανάπτυξη, Καινοτόμο Επιχειρηματικότητα, και Εταιρική Κονωνική Ευθύνη.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΒΗΝΕΙ,
ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ!
-
Δήθεν Αριστεροί: ΔΗΜΑΡ
-
Δήθεν Δημοκράτες: ΝουΔου
-
Δήθεν Σοσιαλιστές: ΠαΣόΚ
-
Δήθεν υπέρμαχοι Σοβαρότητας, Συνέπειας, Υπευθυνότητας, Τάξεως & Ασφάλειας: Μαύρο Μέτωπο
-
Δήθεν Έλληνες: ανθρωπόμορφοι λύκοι, αλλά και όλοι όσοι καπηλεύονται αυτονόητες έννοιες, «Ελλάς», «πατρίδα», «πατριώτες», πιπιλώντας τις σαν καραμέλες.
Είναι σαν κάποιος που μένει στην Καλλιθέα, να τσαμπουνάει διαρκώς για την Καλλιθέα, όπου βρεθεί και όπου σταθεί: «Είμαι Καλλιθιώτης.. Εγώ είμαι Καλλιθιώτης.. Πλατεία Κύπρου, με τρέλα..! Τζιτζιφιές κι όποιος αντέξει! Θησέως, μέχρι την ψυχή..! Καλλιθέα, Υπέρ Όλων (Καλλιτέεν Ούμπερ Άλλες)..! Θάνατος στη Νέα Σμύρνη..! Κάτω ο Νέος Κόσμος..! Καλλιθέα ή Τέφρα..!»
Για ποιο λόγο, όμως, να περπατά κάποιος στους δρόμους της Καλλιθέας και να διαλαλά δεξιά κι αριστερά το πόσο λατρεύει την ..Καλλιθέα; Και αντίστοιχα, για ποιο λόγο, να κατοικεί κάποιος στην Ελλάδα, και να μας τα πρήζει για το πόσο ελληνολάτρης & ελληνόψυχος είναι; Ή υπάρχει υστεροβουλία στην υπενθύμιση των αυτονόητων, ή δεν υπάρχει τίποτε άλλο, πέραν από αυτό. Ή μήπως υπάρχει; Αρχέγονο μίσος για τον άνθρωπο, «τον πλησίον», που διοχετεύεται τεχνηέντως εναντίον των πιο αβοήθητων, των πιο ξεκρέμαστων από τους συνανθρώπους μας, τους λαθρομετανάστες.

Αντιθέτως με τα όσα ισχυρίζεται η Ακροδεξιά, οι λαθρομετανάστες δεν αποτελούν την αιτία των προβλημάτων της Ελλάδας. Σήμερα βρίσκονται στη χώρα, αύριο μπορεί και να μην βρίσκονται μεταξύ μας.
Όμως, τι είναι πάλι αυτή η καινούργια «απειλή» της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), που προβάλλεται από τα εγχώρια ΜΜΕ, «έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη Σέγκεν, διότι έχει διάτρητα σύνορα» και τα ρέστα; Προφανώς μας δουλεύουν ψιλό, ψιλότατο γαζί, αφού λόγω συγκεκριμένου «ευρωπαϊκού» σχεδιασμού είναι που η Ελλάδα έγινε χαβούζα ονείρων για όλης της γης τους πικραμένους, λόγω της εμπαικτικής συμφωνίας (Λισαβώνα ΙΙ: Επίσημα «όσοι λαθροφουκαράδες συλλαμβάνονται εντός ορίων Σέγκεν, στέλνονται πίσω, όχι στις χώρες προέλευσης, αλλά στην [υποτιθέμενη --ρε σουρουκλεμέδες!] χώρα εισόδου τους στην επικράτεια Σέγκεν..», δηλαδή ουσιαστικά στη χώρα/κορόιδο της ΕΕ, την Ελλάδα!), όσο και λόγω της δολιότητας του εκλεκτού ειδικού εταίρου της ΕΕ, δηλαδή της Τουρκίας (που άφησε τους εμπρησμούς (1997-2007), και έπιασε τις μαζικές διαμετακομίσεις λαθρομεταναστών).
Μήπως όμως τα πρόσφατα εξαγγελθέντα μέτρα για την αντιμετώπιση των βαρβάρων λαθρομεταναστών, δηλαδή τα στρατόπεδα συγκέντρωσης - [εργασίας?] - απέλασης, εκτός από προεκλογική εξαγγελία, αποτελούν και γενική πρόβα για δραστικότερη πάταξη της Λαϊκής Βούλησης / Εθνικού Συμφέροντος; Δηλαδή μήπως αυτά τα κέντρα συλλογής/αποκομιδής θα συνεχίσουν να λειτουργούν με ελληνικές ψυχές -έστω αναρχοληστοσυμμοριτοκομμουνιστικές- όταν κάποτε θα έχουν "σωθεί" οι παράνομοι από τη χώρα;
Και μια που εισήλθαμε στη σφαίρα των εικασιών και του φανταστικού, μήπως τα μίζερα μέτρα εξοικονόμησης κονδυλίων -και καταλήστευσης εισφορών- στην Υγεία, απλά αποτελούν πρόσχημα για τη μετατροπή της χώρας σε πεδίο δοκιμών για τα αδοκίμαστα των φαρμακοβιομηχανιών, κατά τα πρότυπα υποσαχάριων αφρικανικών χωρών, όπως περιγράφει παραστατικά και ο Τζον λε Καρρέ στον Επίμονο Κηπουρό του;
